امتیازشماری تنیس: از ۱۵ و ۳۰ تا تای‌بریک

چرا امتیاز تنیس ۱۵، ۳۰، ۴۰ است؟ گیم، ست، دیوس و تای‌بریک را با مثال‌های ساده یاد بگیرید تا از اولین بازی دوستانه بدون سردرگمی امتیاز بشمارید.

هم‌تیمی۴ دقیقه مطالعه

امتیازشماری تنیس در نگاه اول عجیب است: چرا بعد از ۱۵ می‌رود ۳۰ و بعد ۴۰؟ و «دیوس» یعنی چه؟ خبر خوب این است که منطق آن ساده است و بعد از یکی دو بازی کاملاً جا می‌افتد. اگر تازه شروع کرده‌اید، پیشنهاد می‌کنیم پیش از آن برنامه چهارهفته‌ای تنیس برای مبتدی‌ها را هم ببینید.

ساختار کلی: امتیاز، گیم، ست، مسابقه

تنیس سه سطح دارد:

  1. امتیاز (Point): هر رالی یک امتیاز دارد.
  2. گیم (Game): مجموعه‌ای از امتیازها که یک نفر آن را می‌برد.
  3. ست (Set): مجموعه‌ای از گیم‌ها.
  4. مسابقه (Match): مجموعه‌ای از ست‌ها (معمولاً بهترین از ۳ یا ۵).

شمارش امتیاز در یک گیم

امتیازها این‌طور اعلام می‌شوند:

  • بدون امتیاز: صفر (در تنیس «لاو» می‌گویند)
  • یک امتیاز: ۱۵
  • دو امتیاز: ۳۰
  • سه امتیاز: ۴۰
  • چهار امتیاز: گیم

بازیکنی که اول ۴ امتیاز بگیرد و حداقل ۲ امتیاز اختلاف داشته باشد، گیم را می‌برد.

اعلام امتیاز با نام سرویس‌زننده شروع می‌شود: اگر او ۳۰ و حریف ۱۵ دارد، اعلام می‌شود «سی – پانزده».

دیوس و ادونتیج

وقتی هر دو بازیکن ۴۰ امتیاز داشته باشند، به آن دیوس (Deuce) می‌گویند. برای بردن گیم، باید دو امتیاز پشت‌سرهم یا با اختلاف دو بگیرید:

  • اولین امتیاز بعد از دیوس: ادونتیج (Advantage) برای آن بازیکن.
  • اگر ادونتیج را به امتیاز تبدیل کند، گیم را برده است.
  • اگر نتواند، دوباره دیوس می‌شود.

این چرخه می‌تواند چندین بار تکرار شود و بعضی گیم‌ها بسیار طولانی می‌شوند.

شمارش گیم در یک ست

برای بردن یک ست، باید اول ۶ گیم بگیرید و حداقل ۲ گیم اختلاف داشته باشید. مثال‌ها:

  • ۶–۳ → برنده ست.
  • ۶–۵ → هنوز ادامه دارد.
  • ۷–۵ → برنده ست.
  • ۶–۶ → تای‌بریک.

تای‌بریک

وقتی ست به ۶–۶ می‌رسد، معمولاً یک گیم ویژه به نام تای‌بریک بازی می‌شود:

  • امتیازها این بار با اعداد ساده شمارش می‌شوند: ۰، ۱، ۲، ۳ و...
  • اولین بازیکنی که به ۷ امتیاز برسد و حداقل ۲ امتیاز اختلاف داشته باشد برنده است.
  • سرویس در تای‌بریک: ابتدا یک امتیاز، سپس هر ۲ امتیاز عوض می‌شود.
  • هر ۶ امتیاز، جای زمین عوض می‌شود.
  • برنده تای‌بریک ست را ۷–۶ می‌برد.

بعضی بازی‌های دوستانه به‌جای ست کامل، یک «پرو‌ست» (تا ۸ گیم) یا ست کوتاه (تا ۴ گیم) بازی می‌کنند. قبل از شروع با هم توافق کنید.

چه کسی سرویس می‌زند؟

  • با قرعه (معمولاً چرخاندن راکت) تعیین می‌شود.
  • پس از هر گیم، سرویس‌زننده عوض می‌شود.
  • در هر گیم، سرویس از سمت راست شروع می‌شود و بعد از هر امتیاز بین راست و چپ جابه‌جا می‌شود.
  • سرویس باید به خانه سرویس مورب برود.

سرویس و دو فرصت

هر بازیکن برای هر امتیاز دو فرصت سرویس دارد. اگر هر دو خطا شوند، دابل فالت است و امتیاز به حریف می‌رسد.

  • لت (Let): اگر سرویس به تور بخورد و بعد داخل خانه سرویس بیفتد، سرویس دوباره زده می‌شود و فرصت مصرف نمی‌شود.
  • پای سرویس‌زننده نباید روی خط یا داخل زمین باشد.

جابه‌جایی زمین

در پایان هر گیم فرد (۱، ۳، ۵ و...) بازیکنان جای خود را عوض می‌کنند، مگر در تای‌بریک که قاعده خود را دارد. این کار تأثیر باد و آفتاب را بین دو طرف عادلانه می‌کند.

توپ داخل یا بیرون؟

توپی که حتی بخشی از آن با خط تماس داشته باشد، داخل است. در بازی دوستانه، قضاوت «داخل یا بیرون» بر عهده بازیکنی است که نزدیک‌تر است؛ اگر مطمئن نبود، باید به نفع حریف حکم دهد. راهنمای تیم‌بندی و داوری شیوه‌های بیشتری ارائه می‌کند.

چند اشتباه رایج

  • فراموش کردن اعلام امتیاز قبل از سرویس: همیشه امتیاز را بلند اعلام کنید تا توافق بماند.
  • تغییر نکردن طرف سرویس: بعد از هر امتیاز عوض می‌شود.
  • شمردن دیوس به‌عنوان ۴۰–۴۰ تا آخر: بعد از دیوس باید اختلاف دو امتیاز ایجاد شود.

تنیس و پدل

امتیازشماری پدل دقیقاً مثل تنیس است. اگر کنجکاوید، راهنمای شروع پدل را ببینید.

قدم بعدی

بهترین راه یادگیری امتیازشماری، بازی کردن است. یک زمین تنیس رزرو کنید و روی کاغذ یا موبایل امتیاز را یادداشت کنید. اگر هم‌بازی ندارید، پیدا کردن هم‌تیمی و مربی کمک خواهند کرد.

مطالب مرتبط

بعد از این مطلب بخوانید

دیدگاه‌ها

برای نوشتن دیدگاه وارد حساب کاربری خود شوید.

هنوز دیدگاهی ثبت نشده است. اولین نفر باشید!